W wyniku analiz przeprowadzonych przez essenceizm powstała:

Teoria wiecznego istnienia

0. Teoria wiecznego istnienia bazuje na fakcie, że wszechświat powstał w konkretnym momencie, a przedtem go nie było To jest paradygmat teorii wiecznego istnienia.

1. Głównym założeniem tej teorii  jest istnienie stanu poza czasem i przestrzenią. To jest fundament teorii.

2. Tezą teorii wiecznego istnienia jest to, że uznawany przez większość ludzkości Bóg to Byt Pierwoistny. Jest Bytem wiecznym, doskonałym i absolutnym. Jest Stwórcą wszechświata, życia i ludzi, które stworzył z Samego Siebie.

3. Uzupełniającą hipotezą teorii wiecznego istnienia jest to, że Byt Pierwoistny zajmuje Sobą całą sferę poza czasem i przestrzenią, czyli wszystko poza czasoprzestrzenią wszechświata. To jest Jego i nasz wieczny „dom”, czyli wieczny świat duchowy.

4. Aksjomatem w teorii wiecznego istnienia jest to, że „coś” nie może powstawać z „niczego”. Zatem czasoprzestrzeń wszechświata lub wszechświatów musiała mieć swoje źródło powstania. Jest nim Osobowość Bytu Pierwoistnego oraz Jego Energia Pierwszej Przyczyny.

5. Sądem egzystencjalnym teorii jest to, że Osobowość Bytu Pierwoistnego przenika Energię Pierwszej Przyczyny. To tworzy „model” dla osoby duchowej człowieka przenikającej osobę fizyczną.

6. Sądem egzystencjalnym teorii jest również to, że wieczność tkwi w naszej osobie duchowej, którą otrzymujemy od Stwórcy w momencie narodzenia.

7. Dodatkowym sądem egzystencjalnym jest to, że Byt Pierwoistny nie zna zła. Zło tego świata pojawiło się, gdy przez zmianę kierunku Pierwoistnej Siły Miłości powstała zła siła władzy.

Essenceizm zdefiniował założenie, tezy, aksjomaty i paradygmat teorii wiecznego istnienia

(opis Teorii wiecznego istnienia zostanie zamieszczony w specjalnie przygotowanej broszurze oraz na dedykowanej stronie internetowej).