Tezy i hipotezy Teorii wiecznego istnienia

Teza główna teorii wiecznego istnienia

Bóg jest Bytem Pierwoistnym, czyli inaczej Stwórcą. Stworzył On czasoprzestrzeń wszechświata z Samego Siebie, czyli ze Swej Osobowości i ze Swej Praenergii. Zatem z Niego wypłynęła cała Energia, która przy udziale Jego Praw i Zasad kierowanych przez Pierwoistną Siłę Miłości w czasoprzestrzeni wszechświata zmieniła się w różne formy energii, materii i natury, a także w nas, ludzi.

Rozszerzenie tezy teorii wiecznego istnienia (teza badawcza - hipoteza)

Byt Pierwoistny istnieje w stanie poza czasem i przestrzenią (czyli w transcendentnej rzeczywistości, którą można określić jako sferę duchową). To, co stworzył, jest czasoprzestrzenią wszechświata wypełnioną energią i materią (stanowiących fizyczną rzeczywistość). W ramach rozszerzonej hipotezy wprowadzam określenia dotyczące Jego cech oraz atrybutów i przymiotów ześrodkowanych w Sercu Bytu Pierwoistnego.

Cechy Bytu Pierwoistnego

Teoria wiecznego istnienia przyjmuje w swych tezach trzy podstawowe cechy Bytu Pierwoistnego. Są nimi: wieczność, absolutność i doskonałość.

Atrybuty Bytu Pierwoistnego

Według teorii wiecznego istnienia pierwszym z dwu głównych atrybutów Bytu Pierwoistnego jest Jego Strona (Wewnętrzna), czyli Osobowość, którą kształtują Jego przymioty. Drugim głównym atrybutem jest Jego Praenergia, czyli Energia Pierwszej Przyczyny, która razem z Jego Osobowością jest „tworzywem” wszechrzeczy.

Przymioty Bytu Pierwoistnego

Według teorii wiecznego istnienia Jego przymiotami są: Wola Inteligencja i Uczuciowość które, przenikając się nawzajem, są zintegrowane w Centrum Jego Osobowości. Teoria określa to Centrum jako Serce.

Teza i hipoteza oraz określenie w formie sądu egzystencjalnego cech, przymiotów i atrybutów Bytu Pierwoistnego doprowadziło do powstania teorii wiecznego istnienia, co z kolei określiło jej teoremat. Końcowym celem tego procesu jest przekształcenie konkretnej teorii w prawo naukowe.

Posumowanie:

Zjawiska odkryte i opisane przez system analityczny essenceizm mają charakter kompleksowy oraz duży stopień sprawdzalności. Dzięki zostały spełnione warunki formalne, aby z uzyskanych wyników ukształtować teorię o charakterze naukowym. Tak powstała teoria wiecznego istnienia. Poza tym essenceizm przekazał teorii wiecznego istnienia wysoką zawartością informacyjną, co umożliwiło budowanie nowych twierdzeń. Dzięki sprawdzonym rozwiązaniom ta teoria wykazuje znaczną postępowość wobec twierdzeń zawartych w istniejących od dawna systemach filozoficznych i teologicznych.